Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
7 / 12 / 2021

Ο μεσαιωνικός άνθρωπος είχε πολλές δεισιδαιμονίες. Μπορεί να πίστευε ότι καλικάντζαροι θα έρθουν μες τη νύχτα και θα τον σκοτώσουν στον ύπνο του. Αν όμως κοιμόταν μαζί μ’έναν σταυρό, ο σταυρός θα κρατούσε τους καλικάντζαρους μακριά. Έτσι, κοιμόταν πάντα μαζί μ’έναν σταυρό. Και έμενε ζωντανός. Οι καλικάντζαροι δεν τον πλησίαζαν για να τον δολοφονήσουν. Οπότε, αυτό αποτελούσε απόδειξη για το μυαλό του ότι ο σταυρός τον σώζει από τους καλικάντζαρους.

Χίλια χρόνια μετά, και ενώ ο άνθρωπος έχει καταφέρει να ξεφύγει από τις περισσότερες δεισιδαιμονίες του και να γίνει (σχετικά) λογικός, έρχεται μια ασθένεια ονόματι Covid-19 και, κατόπιν ασύστολης τρομοκρατίας από μιντιακούς πράκτορες, κυβερνητικούς πράκτορες, και ιατρικούς πράκτορες, αρχίζει πάλι να αποκτά τις δεισιδαιμονίες που είχε απολέσει.

Πιστεύει ότι στον αέρα των ανοιχτών δρόμων κυκλοφορεί μια μόλυνση που θα τον σκοτώσει, αλλά αν φορά ένα κομμάτι πανί μπροστά στο πρόσωπό του (μια μάσκα) αυτό θα τον προστατέψει από τη μόλυνση. Φορά, έτσι, πάντα μάσκα μέσα στον ανοιχτό δρόμο, και δεν έχει αρρωστήσει. Οπότε, η μάσκα τον προστατεύει!

Αγνοεί τελείως το ότι, αν υπήρχε μια τέτοια μόλυνση στον αέρα, ένα κομμάτι πανί σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να τη σταματήσει (μόνο μια ειδική, πλαστική μάσκα αερίων θα μπορούσε να το κάνει αυτό). Δεν τολμά καν να δοκιμάσει να βγει χωρίς μάσκα για να δει μήπως τελικά ο αέρας δεν είναι δηλητηριώδης. Η απόδειξη ότι η μάσκα τον σώζει είναι το ότι δεν έχει πάθει ακόμα τίποτα. Αλλά θα μπορούσε να φορά κι ένα μαγικό δαχτυλίδι στο αριστερό (μόνο στο αριστερό!) χέρι και να είχε προστατευτεί με ακριβώς τον ίδιο τρόπο (και χωρίς να έχει ένα βρόμικο πανί μπροστά στη μούρη του).

Ο κοβιδιανός άνθρωπος πιστεύει ότι κάτι εμβόλια (που, στην πραγματικότητα, είναι γονιδιακές θεραπείες) θα τον γλιτώσουν από τον ιό. Αυτά τα εμβόλια ξεκίνησαν από το «ήρθαν να μας σώσουν», προχώρησαν στο «μπορεί και να αρρωστήσεις αλλά δεν θα είναι και τίποτα το σοβαρό», πήγαν στο «μπορεί να καταλήξεις ακόμα και σε ΜΕΘ», γλίστρησαν στο «μπορεί ακόμα και να καταλήξεις (στον αγύριστο)», κατρακύλησαν στο «ίσως να είναι τελείως άχρηστα εναντίον των μεταλλάξεων» (λες και κανείς δεν ήξερε ότι τέτοιου είδους ιός φυσικό είναι να κάνει συνέχεια μεταλλάξεις), έφτασαν στο «πρέπει όλοι να κάνετε εμβόλιο κάθε τρεις και λίγο, ασχέτως αν δεν ξέρουμε αν όντως προστατεύει, αλλιώς θα σας πάρει και θα σας σηκώσει ο διάβολος στην κυριολεξία!»

Αν κάποιος εμβολιασμένος αρρωστήσει από τον ιό και το περάσει ελαφρά, ο κοβιδιανός άνθρωπος νομίζει ότι το πέρασε ελαφρά λόγω του εμβολίου (ασχέτως του ότι ούτως ή άλλως οι περισσότεροι το περνάνε ελαφρά) χωρίς να υπάρχει καμιά ουσιαστική απόδειξη ότι είναι όντως έτσι. Αποδεικνύει την αποτελεσματικότητα του εμβολίου που έκανε από το γεγονός ότι είναι ακόμα ζωντανός – ο σταυρός κι ο καλικάντζαρος ξανά.

Αν κάποιος εμβολιασμένος αρρωστήσει και το περάσει βαριά (ή δεν το περάσει καθόλου), ε... shit happens. Πάντως, το εμβόλιο είναι καλό!

Και όχι μόνο είναι καλό, αλλά πρέπει ΟΛΟΙ να το κάνετε. Αλλιώς, δεν θα μπορείτε να κυκλοφορήσετε μες στην πόλη σας ή έξω από αυτήν, δεν θα μπορείτε να πάτε να πιείτε ένα καφέ, δεν θα μπορείτε να δουλέψετε, δεν θα μπορείτε, εν τέλει, να ζήσετε. Θα σας εκτελέσουμε. Κι αν κάποιος από τους ανεμβολίαστους αρρωστήσει, έφταιγε που δεν έκανε το εμβόλιο (ασχέτως αν παραδίπλα οι άλλοι άρρωστοι είναι εμβολιασμένοι): επειδή δεν κοιμόταν μαζί με σταυρό, τον δάγκωσαν οι καλικάντζαροι.

Και να πώς ο μεσαιωνισμός της λογικής οδηγεί στον φασισμό της ζωής.

Η παρακάτω εικόνα (δεν ξέρω ποιος την έχει φτιάξει· τυχαία τη βρήκα) δείχνει πολύ καλά αυτή τη νοοτροπία.

*

(Παράπλευρη σημείωση: Αναγνωρίζω τη μαγική λογική, και δεν την απορρίπτω. Κάποιες φορές πρέπει απλά να πιστεύεις σε κάτι και ακόμα και... θαύματα συμβαίνουν. Όμως, αναμφίβολα, για τον κοβιδιανό άνθρωπο η μαγική λογική δεν έχει λειτουργήσει, αλλιώς θα τον είχε ήδη σώσει από τον δαιμονικό ιό. Ίσως απλά ο κοβιδιανός άνθρωπος να μην πιστεύει ούτε στη μαγεία ούτε στη λογική, οπότε χάνει κι από τις δύο μεριές και πέφτει στην άβυσσο.)

 

 

Επίσης . . .

Το Σκοτάδι Γελά — Το Κλεμμένο Βασίλειο, Τόμος 2


Έχοντας πάρει την πόλη της Όσβελακ από τα χέρια των ανθρώπων της Σφετερίστριας, ο Πρίγκιπας Κάλνεντουρ ωλ Κάρνελεκ, η Κόμισσα Χάνκαθιρ αλ Νασόλντουν, και οι σύντροφοί τους βλέπουν ξεκάθαρα ότι ο πόλεμός τους για την ανάκτηση του Βασιλείου τώρα αρχίζει – ένας πόλεμος άμεσα συνδεδεμένος με την ίδια τους την επιβίωση. Στρέφουν το βλέμμα τους προς τη Βορσίραθ, στις Κάτω Ακτές, και επιδιώκουν να επιστρατεύσουν συμμάχους προκειμένου να αντιμετωπίσουν την απειλή που αντιπροσωπεύει.

Ο Κάλνεντουρ ταξιδεύει με τον Έλκερθιν τον Θανατογέννητο για να συναντήσει ένα χαμένο παιδί του και για να τον βοηθήσει να συγκεντρώσει μαχητές από τους παρανόμους του Βασιλείου... ένας από τους οποίους αποδεικνύεται παλιός γνωστός του Πρίγκιπα και του δίνει κάποιες απαντήσεις για το αινιγματικό παρελθόν του.

Η Λοτρίνθα ωλ Νάλδεκερ, μαζί με τον Ραμάλθιν αλ Ένερκαβ και τη Σιράλια’χοκ ωλ Κίριβεμ, οδηγείται στη γενέτειρά της από τον Αρχικαλεστή του Πεπρωμένου και τους ακόλουθούς του, όπου κίνδυνος καραδοκεί για εκείνη πίσω από κάθε σκιά. Ο πραγματικός κίνδυνος, όμως, που πρέπει να φοβάται δεν είναι αυτός που νομίζει...

Και η Χάνκαθιρ αλ Νασόλντουν, η Κόμισσα των Σκιών, ερευνά το παρελθόν της Κομητείας της προκειμένου να ανακαλύψει τα μυστικά των Σκοτεινών Ακόλουθων: και καταλήγει σε μέρη που δεν φανταζόταν ότι μπορεί να υπήρχαν.

Ενώ ο Πρίγκιπας Κάλνεντουρ και οι σύμμαχοί του παλεύουν για την απελευθέρωση του Βασιλείου από τα δεσμά της Ζώθμαλιρ αλ Μακμάρνουν, πίσω από τον αγώνα τους μια δύναμη που έχει τραφεί από το μίσος και την απόγνωση απλώνεται σαν μόλυνση που αποσκοπεί να τους καταστρέψει όλους...

Κατεβάστε το

 

Επιλογές Αυγούστου (18/8)


Barry Windsor-Smith και Robert E. Howard & Xerox Hell (αλλοιώστε εικόνες) & Η εκστατική αλήθεια της τέχνης & Chaoclypse & Mâr-Nâmeh, το Βιβλίο των Οιωνών από τα Φίδια & Γεωλογικός χάρτης του φεγγαριού σαν σουρεαλιστικό όνειρο & Morgan Sorensen & Ένα αστεροσκοπείο μέσα στην έρημο & RIP John Crowley & The Greenwood Faun της Nina Antonia & Αντισταθείτε στους τεχνοκράτες και στους «ειδικούς» & πολλά ακόμα έρχονται στο LinX – σύντομα

 

Βιβλιοκριτική: The Dandelion Dynasty: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones, του Ken Liu


Αυτή η σειρά (τετραλογία) μού έκανε αίσθηση από διάφορες απόψεις, γι’αυτό κιόλας αποφάσισα να γράψω βιβλιοκριτική. Έπιασα το πρώτο βιβλίο της, The Grace of Kings, σχεδόν τυχαία, και αμέσως κόλλησα. Συνήθως, όταν διαβάζω σειρές φαντασίας, το πρώτο βιβλίο δεν μου αρέσει και τόσο, αλλά, καθώς προχωράω στα επόμενα, η σειρά μού αρέσει ολοένα και περισσότερο. Εδώ – δυστυχώς – συνέβη το ακριβώς αντίθετο...

Το πρώτο βιβλίο με εντυπωσίασε. Σκέφτηκα: Επιτέλους, ένας σύγχρονος συγγραφέας φαντασίας που μου αρέσει! Διότι, τελευταία, δεν βρίσκω και πολλούς σύγχρονους συγγραφείς που να μου αρέσουν. Το Grace of Kings δεν ακολουθεί την κλισέ πλέον, και εμπορική, χρήση της οπτικής γωνίας τρίτου προσώπου που προσκολλιέται κάθε φορά σε έναν χαρακτήρα (όπως, πχ, γίνεται στο A Song of Ice and Fire). Εδώ η οπτική γωνία τρίτου προσώπου είναι πολύ πιο ανοιχτή· μπορεί να γράφει για οτιδήποτε: από τις σκέψεις τριών χαρακτήρων συγχρόνως, μέχρι το τι συμβαίνει σε μια ολόκληρη πόλη. Μια πολύ ευχάριστη αλλαγή στη βαρεμάρα του ύφους που έχει καταντήσει η διεθνής φανταστική λογοτεχνία. Δεν ξέρω αν έχουν αρχίσει να αλλάζουν νοοτροπία (τώρα που η αγορά του βιβλίου χάνει λεφτά διεθνώς) ή αν απλώς ο συγγραφέας είχε κανένα πολύ γερό βύσμα και το πέρασε αυτό σε μεγάλο εκδότη. Και δεν έχει σημασία.

Αυτό δεν είναι το μόνο καλό στο Grace of Kings, φυσικά. Οι χαρακτήρες είναι έξυπνοι και δραστήριοι, ο διάλογος αρκετά έξυπνος και ρεαλιστικός. Η πλοκή ποτέ δεν παύει να κινείται: συνεχώς γίνονται γεγονότα και γεγονότα και γεγονότα. Περιπέτειες μέσα σε περιπέτειες, ατελείωτες. Η ιστορία ξεκινά με μια «κακιά» αυτοκρατορία και διάφορους επαναστάτες εναντίον της αποδώ κι αποκεί· μοιάζει κλισέ, αλλά δεν είναι, έτσι όπως εξελίσσεται. Και ακόμα και οι «κακοί» χαρακτήρες είναι ενδιαφέροντες: κάποιοι τρομαχτικοί, κάποιοι με τη δική τους φιλοσοφία. Ενώ οι «καλοί» είναι ή έξυπνοι ή γενναίοι – μια πολύ ωραία ανάμειξη νοοτροπιών.

[Συνέχισε να διαβάζεις]